พระราชา

หมวด ก

บุตรแห่งโกลิยกษัตริย์

ภาค ๔ เล่ม ๒๒ — อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต — ปัญจกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๕ ข้อ — ทุติยปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๒ — วรรคที่ ๕ ชื่อกกุธวรรค ว่าด้วยบุตรแห่งโกลิยกษัตริย์พระนามว่ากกุธะ

กษัตริย์ในยุคหลังพุทธกาล ผู้สนใจพระพุทธศาสนาและทรงเป็นองค์อุปถัมภกในการจัดสังคายนาฝ่ายมหายาน

กษัตริย์ในยุคหลังพุทธกาล ทรงเป็นสาสนูปถัมภกในการทำทุติยสังคายนา

พระราชาแห่งกรุงพาราณสีในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า เป็นพระราชบิดาของพระอุปปลวัณณาเถรีและพระปฏาจาราเถรีในอดีตชาติ

ภาค ๔ เล่ม ๑๐ — ๑. มหาปทานสูตร — ประวัติพระพุทธเจ้า ๗ พระองค์ — (๖) พระกัสสปะ

ภาค ๔ เล่ม ๑๓ — ราชวรรค คือวรรคที่ว่าด้วยพระราชา มี ๑๐ สูตร — ๓๑. ฆฏิการสูตร

เจ้าศากยวงศ์ ผู้ออกบวชพร้อมพระอานนท์

ภาค ๑ — ภาค ๑ ความรู้เรื่องพระไตรปิฎก — ความเป็นมาของพระไตรปิฎก — พระอานนท์เกี่ยวกับพระไตรปิฎกอย่างไร

ภาค ๔ เล่ม ๑๒ — มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ — มหายมกวรรค คือวรรคที่มีสูตรคู่ขนาดใหญ่ มี ๑๐ สูตร — ๓๑. จูฬโคสิงคสาลสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ — สุญญตวรรค คือ วรรคที่มีสุญญสูตร เป็นสูตรแรก มี ๑๐ สูตร — ๒๘. อุปักกิเลสสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๒๒ — อังคุตตรนิกาย ปัญจก - ฉักกนิบาต — ปัญจกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๕ ข้อ — ปัญจมปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๕ — วรรคที่ ๑ ชื่อกิมพิลวรรค ว่าด้วยพระกิมพิละ

พระราชาผู้ทรงสนทนาธรรมกับพระรัฏฐปาละในหัวข้อธัมมุทเทส ๔ ประการ

หมวด จ

กษัตริย์แห่งกรุงอุชเชนี ทรงเคยประชวรด้วยโรคผอมเหลืองและได้รับการรักษาโดยหมอชีวกโกมารภัจจ์

ราชกุมารโอรสของพระเจ้าเอกราช ผู้ถูกบิดาสั่งประหารเพื่อบูชายัญแต่รอดมาได้ เป็นอดีตชาติของพระพุทธเจ้าที่ทรงบำเพ็ญขันติบารมี

หมวด ช

กษัตริย์แห่งกรุงกัปปิลา แคว้นปัญจาละ พระราชบิดาของอลีนสัตตราชกุมาร

ราชโอรสของพระเจ้าพิมพิสาร ผู้ทรงสนทนาธรรมกับสามเณรเกี่ยวกับการประพฤติพรหมจรรย์และสมาธิ

ภาค ๔ เล่ม ๑๔ — สุญญตวรรค คือ วรรคที่มีสุญญสูตร เป็นสูตรแรก มี ๑๐ สูตร — ๒๕. ทันตภูมิสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๔ — สุญญตวรรค คือ วรรคที่มีสุญญสูตร เป็นสูตรแรก มี ๑๐ สูตร — ๒๖. ภูมิชสูตร

พระราชโอรสของพระเวสสันดร

หมวด ท

กษัตริย์ในอดีตชาติ ผู้เข้ายึดชิงเมืองและจับพระเจ้าเอกราชไปขุดหลุมฝัง

กษัตริย์ในอดีตชาติ ผู้ครอบครองรัตนะ ๗ ทรงมอบราชสมบัติและออกผนวชเมื่อจักรแก้วเคลื่อน

พระราชโอรสของพระเจ้าทีฆีติ ผู้ระงับความแค้นและไว้ชีวิตพระเจ้าพรหมทัตตามโอวาทบิดาที่ว่าเวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร

พระราชาแคว้นกาสี ถูกพระเจ้าพรหมทัตจับไปประหารชีวิต

ราชกุมารโกลิยวงศ์ ผู้ออกบวชพร้อมเหล่าศากยกุมาร ภายหลังมักใหญ่ใฝ่สูง คิดก่อกบฏและพยายามปลงพระชนม์พระพุทธเจ้า

หมวด ธ

พระราชาในอดีตชาติ ผู้เป็นที่รักของประชาชน แต่พ่ายแพ้สกาแก่ปุณณกยักษ์ จึงจำต้องรักษาสัตย์ยอมให้ยักษ์นำตัววิธุรบัณฑิตไป

กษัตริย์แห่งเมืองอริมะทะนะบุรี (พุกาม) ทรงเสด็จไปลอกพระไตรปิฎกจากลังกาทวีปมายังชมพูทวีป

หมวด น

มหาราชแห่งกรุงมิถิลา ทรงบำเพ็ญอธิษฐานบารมี สละราชสมบัติออกผนวชเมื่อทรงพระชรา เป็นอดีตชาติของพระพุทธเจ้า

หมวด ป

กษัตริย์ในลังกาทวีป ทรงเป็นสาสนูปถัมภกในการทำสัตตมสังคายนาชำระและแปลพระไตรปิฎก

กษัตริย์แห่งแคว้นโกศล ทรงมีความเคารพเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าอย่างยิ่ง มักเข้าเฝ้าทูลถามปัญหาธรรม และมีประวัติเกี่ยวข้องกับพระธรรมวินัยหลายข้อ

ภาค ๔ เล่ม ๒ — ๒. ปาจิตติยกัณฑ์ — (๙) รตนวรรควรรคว่าด้วยนางแก้ว (พระราชเทวี) มี ๑๐ สิกขาบท คือ — สิกขาบทที่ ๑ ห้ามเข้าไปในตำหนักของพระราชา

ภาค ๔ เล่ม ๒๒ — ปัญจกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๕ ข้อ — ปฐมปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๑ — วรรคที่ ๕ ชื่อมุณฑราชวรรค ว่าด้วยพระเจ้ามุณฑะ

ภาค ๔ เล่ม ๒๔ — ทสกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๑๐ ข้อ — ปฐมปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๑ — วรรคที่ ๓ ชื่อมหาวรรค ว่าด้วยเรื่องใหญ่

ผู้ครองเสตัพยนครในแคว้นโกศล เคยเป็นมิจฉาทิฏฐิไม่เชื่อเรื่องโลกหน้า แต่ทรงละทิฏฐิได้เพราะสนทนากับพระกุมารกัสสปะ

พระเจ้ากรุงพาราณสี ผู้ยิงศรโดนสุวรรณสามด้วยความเข้าใจผิด

หมวด พ

กษัตริย์แคว้นกาสี ผู้จับพระเจ้าทีฆีติไปประหารชีวิต ภายหลังสำนึกผิดเมื่อทีฆาวุกุมารไว้ชีวิตและคืนราชสมบัติให้

พระพุทธบิดาของพระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้า

จอมทัพแห่งแคว้นมคธ ผู้เลื่อมใสพระพุทธศาสนา ทรงถวายเวฬุวันเป็นอารามแห่งแรก และบั้นปลายถูกพระเจ้าอชาตศัตรูพระราชโอรสปลงพระชนม์

หมวด ภ

เจ้าศากยวงศ์ผู้ออกบวชพร้อมพระอานนท์และพระอนุรุทธ์

เจ้าศากยวงศ์ บวชพร้อมพระอานนท์และได้วิชชา ๓

เจ้าลิจฉวีที่ได้เข้าเฝ้าฟังธรรมและเลื่อมใสในพระธรรมเทศนาเรื่องละความโลภ โกรธ หลง

กษัตริย์ในอดีตชาติ ซึ่งเป็นผู้ที่พระพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญอุปบารมี

หมวด ม

พระราชาแห่งกรุงมิถิลา ทรงตั้งกัลยาณวัตรมอบราชสมบัติและออกผนวชเมื่อทรงเห็นเส้นพระเกสาหงอก

พระราชาเมืองมธุรา ผู้สนทนากับพระมหากัจจานะและทรงยอมรับว่าบุคคลทั้ง ๔ วรรณะมีความเสมอกันในการรับผลกรรม

กษัตริย์ผู้ได้รับการระบุว่าเป็นเลิศในบรรดาผู้บริโภคกาม

ผู้บำเพ็ญวิริยบารมี ทรงว่ายน้ำรอดจากเหตุการณ์เรือแตกด้วยความพากเพียร

พระราชาในอดีตผู้สร้างปราสาท

เจ้าลิจฉวี ผู้โต้ตอบและทูลถามเรื่องตาทิพย์ หูทิพย์ กับพระพุทธเจ้า

กษัตริย์ในอดีตผู้บูชามหายัญด้วยวิธีพัฒนาเศรษฐกิจ แจกจ่ายทุนทรัพย์แก่ประชาชนและให้ทานโดยไม่เบียดเบียนสัตว์

กษัตริย์ในอดีตผู้ครองนครกุสาวดี สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ทรงบำเพ็ญฌานและเจริญพรหมวิหารจนเข้าถึงพรหมโลก

กษัตริย์แห่งกรุงอนุราธบุรี (ลังกาทวีป) ทรงเป็นสาสนูปถัมภกให้พระพุทธโฆษาจารย์แปลพระไตรปิฎกจากภาษาสิงหลเป็นมคธ

กษัตริย์ศากยวงศ์ ผู้ได้รับการยกย่องเป็นเอตทัคคะทางถวายของประณีต

ภาค ๔ เล่ม ๒ — ๒. ปาจิตติยกัณฑ์ — (๕) อเจลกวรรควรรคว่าด้วยชีเปลือย มี ๑๐ สิกขาบท คือ — สิกขาบทที่ ๗ ห้ามขอของเกินกำหนดเวลาที่เขาอนุญาตไว้

ภาค ๔ เล่ม ๑๒ — สีหนาทวรรค คือวรรคมีสีหนาทสูตรเป็นสูตรแรก มี ๑๐ สูตร — ๑๔. จูฬทุกขักขันธสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — ติกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๓ ข้อ — ตติยปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๓ — วรรคที่ ๓ ชื่อกุสินารวรรค ว่าด้วยเหตุการณ์ในกรุงกุสินารา

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — ติกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๓ ข้อ — ทุติยปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๒ — วรรคที่ ๓ ชื่ออานันทวรรค ว่าด้วยพระอานนท์

พระราชาผู้ทรงโศกเศร้าหนักถึงพระนางภัททาเทวีที่สวรรคต ภายหลังได้ฟังธรรมจากพระนารทเถระจึงคลายโศก

หมวด ย

ผู้บำเพ็ญเนกขัมมบารมี กราบทูลลาบิดามารดาสละราชสมบัติออกผนวชเพราะรักโพธิญาณ

หมวด ร

พระราชโอรสของพระพุทธเจ้า ได้รับยกย่องเป็นเอตทัคคะทางใคร่ต่อการศึกษา และเป็นสามเณรรูปแรกในพุทธศาสนา

ภาค ๔ เล่ม ๔ — วินัยปิฎก (วิ.) — มหาวัคค์ ภาค ๑ — ๑. มหาขันธกะ (หมวดใหญ่) เหตุการณ์ตั้งแต่ตรัสรู้ — พระราหุลบวชเป็นสามเณร

ภาค ๔ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ — ภิกขุวรรค คือวรรคที่ว่าด้วยภิกษุ มี ๑๐ สูตร — ๑๑. จูฬราหุโลวาทสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ — ภิกขุวรรค คือวรรคที่ว่าด้วยภิกษุ มี ๑๐ สูตร — ๑๒. มหาราหุโลวาทสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ — สฬายตนวรรค คือ วรรคที่กำหนดด้วยอายตนะ ๖ มี ๑๐ สูตร — ๔๗. จูฬราหุโลวาทสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย เอก - ทุก - ติกนิบาต — เอกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๑ ข้อ — ๓. เอตทัคคปาลิ — เอตทัคคะฝ่ายภิกษุ

ภาค ๔ เล่ม ๒๑ — อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต — จตุกกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๔ ข้อ — จตุตถปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๔ — วรรคที่ ๓ ชื่อสัญเจตนิยวรรค ว่าด้วยความจงใจ

ภาค ๔ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย (ขุ.) — ขุททกปาฐะ ธัมมปทคาถา อุทาน อิติวุตตกะ สุตตนิบาต — ๕. สุตตนิบาต — วรรคที่ ๒ ชื่อจูฬวรรค มี ๑๔ สูตร

พระราชโอรสของพระเจ้าทิสัมปติ ผู้ดำเนินตามคำแนะนำแบ่งราชสมบัติให้กษัตริย์สหายอีก ๖ พระองค์

หมวด ว

อาของพระพุทธเจ้า อดีตเป็นสาวกนิครนถ์ที่หันมาเลื่อมใสประกาศตนเป็นอุบาสกในพระพุทธศาสนา

กษัตริย์ในอดีตชาติของพระพุทธเจ้า ผู้ทรงถวายทานแด่พระโกณฑัญญพุทธเจ้า

พระราชโอรสพระเจ้าปเสนทิโกศลและนางวาสภขัตติยา ผู้เป็นเสนาบดีและภายหลังยกทัพไปสังหารหมู่พวกศากยะ

กษัตริย์แห่งกรุงมิถิลาในมโหสธชาดก ผู้มีมโหสธบัณฑิตเป็นที่ปรึกษา

ราชโอรสของพระเจ้าสัญชัย ผู้ทรงบำเพ็ญทานบารมีอย่างยิ่งยวด บริจาคแม้ช้างคู่บ้านคู่เมืองและพระโอรสธิดา

หมวด ศ/ส

พระมหากษัตริย์แห่งเมืองเชียงใหม่ ผู้ทรงอาราธนาพระสงฆ์ทำอัฏฐมสังคายนา (ชำระพระไตรปิฎกครั้งที่ ๘)

กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ยุคหลังพุทธกาล ผู้ทรงเป็นสาสนูปถัมภกในการทำตติยสังคายนาที่อโศการามวิหาร

พระเจ้าจักรพรรดิในอนาคตกาลสมัยพระศรีอริยเมตไตรยพุทธเจ้าเสด็จอุบัติ

พระราชบิดาของพระเวสสันดร

กษัตริย์ลิจฉวีผู้เข้าเฝ้าและสนทนาธรรมกับพระพุทธเจ้า

พระนามเดิมและพระโคตรของพระบรมโพธิสัตว์ (พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน)

กษัตริย์แห่งกรุงอริฏฐะ ผู้ทรงบริจาคดวงตาทั้งสองข้างเป็นทานแด่ท้าวสักกะที่ปลอมตัวมา

พระอนุชาของพระเจ้าสุทโธทนะ ทรงเป็นพระบิดาของพระอานนท์

กษัตริย์ผู้ทรงบำเพ็ญสัจจบารมี รักษาสัตย์ยอมกลับไปหามนุษย์กินคนตามที่ให้วาจาไว้

พระพุทธบิดา ผู้ครองกรุงกบิลพัสดุ์ ทรงเป็นต้นเหตุแห่งการบัญญัติห้ามบวชผู้ที่บิดามารดายังไม่อนุญาต

ภาค ๔ เล่ม ๔ — ๑. มหาขันธกะ (หมวดใหญ่) เหตุการณ์ตั้งแต่ตรัสรู้ — พระราหุลบวชเป็นสามเณร

ภาค ๔ เล่ม ๑๐ — ๑. มหาปทานสูตร — ประวัติพระพุทธเจ้า ๗ พระองค์ — (๗) พระองค์เอง (พระโคตมะ)

ราชกุมารลิจฉวี ผู้เคยเข้ามาบวชแต่ลาสิกขาไปกล่าวโจมตีพระพุทธเจ้าเพราะไม่พอใจที่พระองค์ไม่แสดงปาฏิหาริย์ตามต้องการ

พระพุทธบิดาของพระเวสสภูสัมมาสัมพุทธเจ้า

ราชกุมารแห่งกรุงอินทปัตถ์ ทรงบำเพ็ญเนกขัมมบารมี จับผิดดาบสทุศีลและสละราชสมบัติออกบวช

หมวด อ

พระราชโอรสของพระเจ้าพิมพิสาร ผู้ถูกพระเทวทัตยุยงจนก่อกบฏและปลงพระชนม์บิดา ภายหลังได้ฟังธรรมและเลื่อมใสในพุทธศาสนา

ภาค ๑ — การสังคายนา — การนับครั้งสังคายนาที่รู้กันทั่วไป — สังคายนาครั้งที่ ๑

ภาค ๔ เล่ม ๗ — ๓. สังฆเภทขันธกะ — พระเทวทัตคิดการใหญ่

ภาค ๔ เล่ม ๙ — ๒. สามัญญผลสูตร

ราชกุมารศากยวงศ์ ผู้ออกบวชพร้อมพระอานนท์ ได้รับยกย่องเป็นเอตทัคคะในทางมีทิพยจักษุ

ภาค ๑ — ลำดับอาจารย์ผู้ทรงจำพระไตรปิฎก — สายสุตตันตปิฎก

ภาค ๓ — สังยุตตนิกาย (สํ.) — นิทานวรรค (สํ. นิ.) — ๑๗๕. ตัวอย่างของผู้เข้ากันได้โดยธาตุ

ภาค ๔ เล่ม ๗ — วินัยปิฎก (วิ.) — จุลลวัคค์ ภาค ๒ — ๓. สังฆเภทขันธกะ

ภาค ๔ เล่ม ๑๒ — มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ — มหายมกวรรค คือวรรคที่มีสูตรคู่ขนาดใหญ่ มี ๑๐ สูตร — ๓๒. มหาโคสิงคสาลสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ — ภิกขุวรรค คือวรรคที่ว่าด้วยภิกษุ มี ๑๐ สูตร — ๑๘. นฬกปานสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ — สุญญตวรรค คือ วรรคที่มีสุญญสูตร เป็นสูตรแรก มี ๑๐ สูตร — ๒๗. อนุรุทธสูตร

ภาค ๔ เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย เอก - ทุก - ติกนิบาต — ติกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๓ ข้อ — ตติยปัณณาสก์ หมวด ๕๐ ที่ ๓ — วรรคที่ ๓ ชื่อกุสินารวรรค ว่าด้วยเหตุการณ์ในกรุงกุสินารา

ภาค ๔ เล่ม ๒๓ — อังคุตตรนิกาย สัตตก - อัฏฐก - นวกนิบาต — อัฏฐกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๘ ข้อ — ปัณณาสก์ หมวด ๕๐ — วรรคที่ ๕ ชื่ออุโปสถวรรค ว่าด้วยการรักษาอุโบสถ

ภาค ๔ เล่ม ๒๓ — อังคุตตรนิกาย สัตตก - อัฏฐก - นวกนิบาต — อัฏฐกนิบาต ชุมนุมธรรมะที่มี ๘ ข้อ — ปัณณาสก์ หมวด ๕๐ — มหาปุริสวิตก

พระราชโอรสของพระเจ้าพิมพิสาร ผู้ทรงเลี้ยงดูหมอชีวกโกมารภัจจ์ และถูกนิครนถ์ยุให้มายกวาทะกับพระพุทธเจ้าแต่กลับเลื่อมใสในที่สุด

กษัตริย์ลิจฉวีที่ได้เข้าเฝ้าและสนทนาธรรมกับพระพุทธเจ้าร่วมกับสาฬหะลิจฉวี

พระราชโอรสพระเจ้ากาสีผู้เจริญวัยในเรือนเหล็กเพื่อเลี่ยงภัยยักษิณี เมื่อเติบโตก็สละราชสมบัติออกบวชเพื่อบำเพ็ญเนกขัมมบารมี

พระพุทธบิดาของพระสิขีสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระโอรสของพระเจ้าชยทิศะ ผู้บำเพ็ญศีลบารมีเสนอตัวไปให้โปริสาทกินแทนบิดา

มีกล่าวถึง ๒ ชาติ คือ ๑) กษัตริย์ผู้หลงเชื่อพราหมณ์กัณฑหาละจนเกือบประหารพระโอรสและธิดา (พระบิดาของจันทกุมาร) ๒) พระราชาผู้ทรงบำเพ็ญเมตตาบารมี ทรงยอมให้พระเจ้าทัพพเสนะจับขุดหลุมฝัง

พระมหากษัตริย์ในอดีต ทรงเป็นต้นตระกูลของศากยวงศ์

เจ้าลิจฉวีผู้ทูลถามปัญหาเรื่องตาทิพย์หูทิพย์และการเจริญสมาธิขั้นสูงกับพระผู้มีพระภาคเจ้า

ทีฆนิกาย

มัชฌิมนิกาย

สังยุตตนิกาย

อังคุตตรนิกาย

ขุททกนิกาย

๓. ชื่อบุคคล