ชื่อคัมภีร์

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — ว่าด้วยการโต้ถามโต้ตอบเป็นหมวด ๆ เพื่อชี้ข้อที่ถูกและผิด มีลักษณะไล่เลียงและคัดค้านทิฐิของพวกนอกศาสนาให้เห็นชัด

ภาค ๔ เล่ม ๓๗ — อภิธรรมปิฎก — กถาวัตถุ

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระสังยุตตนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามขันธ์ห้าเป็นหลัก เพื่อให้เห็นความเกิดดับและความไม่เที่ยงของรูปธรรมและนามธรรม

ภาค ๔ เล่ม ๑๗ — สังยุตตนิกาย — ขันธวารวรรค

ภาค ๓ — สังยุตตนิกาย (สํ.) — ขันธวารวรรค (สํ. ข.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — พระคาถาสำคัญของพระพุทธศาสนา เช่น บทสรุปธรรมหัวใจหรือแบบฝึกสมาธิขั้นต้น ใช้เป็นบทสวดและจำองค์ธรรม

ภาค ๔ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย — ขุททกปาฐะ ธัมมปทคาถา อุทาน อิติวุตตกะ สุตตนิบาต

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละสี่ (จตุกกะ) จัดเป็นปัณณาสก์หลายหมวด

ภาค ๔ เล่ม ๒๑ — อังคุตตรนิกาย — จตุกกนิบาต

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — เล่าพระประวัติการบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์ในอดีตชาติเป็นบทกลอนสั้น ๆ

ภาค ๔ เล่ม ๓๓ — ขุททกนิกาย — อปทาน ภาค ๒ — พุทธวังสะ จริยาปิฎก

จัดอยู่ในพระวินัยปิฎก — ว่าด้วยขันธกเรื่องละเอียดของภิกษุและภิกษุณี เช่น โภชนะ เครื่องไต่ธรรม เสนาสนะ และเรื่องวินัยที่เหลือจากมหาวรรค

ภาค ๔ เล่ม ๖ — วินัยปิฎก — จุลลวัคค์ ภาค ๑

ภาค ๓ — วินัยปิฎก (วิ.) — จุลวรรค (วิ. จุลล.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — คัมภีร์เชิงอรรถกถาขยายความจากพระสูตรในมัชฌิมนิกายเกือบทั้งเล่ม ในแบบเรียบเรียงเล็กกว่ามหานิทเทส

ภาค ๔ เล่ม ๓๐ — ขุททกนิกาย — จูฬนิทเทส

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละหก (ฉักกะ) อยู่ในปัณณาสก์เดียวกับปัญจกนิบาตในเล่มเดียวกัน

ภาค ๔ เล่ม ๒๒ — อังคุตตรนิกาย — ปัญจก — ฉักกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — ฉักกนิบาต (องฺ. ฉกฺก.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — เรื่องชาติก่อนของพระพุทธเจ้าและเหล่าพุทธบริวารในรูปนิทานจำนวนมาก เพื่อแสดงผลแห่งบุญและบารมี

ภาค ๔ เล่ม ๒๗ — ขุททกนิกาย — ชาดก ภาค ๑

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละสาม (ติกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับเอกนิบาตและทุกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย — เอก — ทุก — ติกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — ติกนิบาต (องฺ. ติก.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — คาถาประพันธ์เล่าพระประวัติและความดีความชอบของพระเถระผู้บรรลุธรรม

ภาค ๔ เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย — วิมานวัตถุ เปตวัตถุ เถรคาถา เถรีคาถา

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — คาถาประพันธ์เล่าพระประวัติและความดีความชอบของพระเถรีผู้บรรลุธรรม

ภาค ๔ เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย — วิมานวัตถุ เปตวัตถุ เถรคาถา เถรีคาถา

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละสิบ (ทสกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับเอกาทสกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๔ — อังคุตตรนิกาย — ทสก — เอกาทสกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — ทสกนิบาต (องฺ. ทสก.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละสอง (ทุกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับเอกนิบาตและติกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย — เอก — ทุก — ติกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — ทุกนิบาต (องฺ. ทุก.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — พระธรรมเทศนาในโคลงธรรมทำนองพระคาถาสั้นแต่ทรงความหมายลึก (ในบาลีเรียกธัมมปทะ)

ภาค ๔ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย — ขุททกปาฐะ ธัมมปทคาถา อุทาน อิติวุตตกะ สุตตนิบาต

ภาค ๓ — ขุททกนิกาย (ขุ.) — ธรรมบท (ขุ. ธ.)

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — จำแนกธรรมเป็นมาตริกา เช่น จิต เจตสิก และนิยามความหมายของขันธ์ อายตนะ และธาตุอย่างเป็นระบบ

ภาค ๔ เล่ม ๓๔ — อภิธรรมปิฎก — ธัมมสังคณี

ภาค ๓ — อภิธรรมปิฎก (อภิ.) — ธรรมสังคณี (อภิ. สงฺ.)

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — โต้ถามและผูกความสัมพันธ์ระหว่างธาตุ ขันธ์ และอายตนะในรูปคำถามสั้น เพื่อให้เห็นความครอบคลุมและความแตกต่างของธรรม

ภาค ๔ เล่ม ๓๖ — อภิธรรมปิฎก — ธาตุกถา และ ปุคคลปัญญัตติ

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละเก้า (นวกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับสัตตกและอัฏฐกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๓ — อังคุตตรนิกาย — สัตตก — อัฏฐก — นวกนิบาต

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระสังยุตตนิกาย — พระสูตรที่มักมีเรื่องนิทานหรือที่มาประกอบ เพื่อชี้ธรรมหรือเหตุผลข้อใดข้อหนึ่งต่อจากเรื่อง

ภาค ๔ เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย — นิทานวรรค

ภาค ๓ — สังยุตตนิกาย (สํ.) — นิทานวรรค (สํ. นิ.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — ว่าด้วยความรู้แจ้งชัดและความชำนาญด้านต่าง ๆ เช่น ปฏิสัมภิทา ญาณ และกำลังของผู้ปฏิบัติที่บรรลุ

ภาค ๔ เล่ม ๓๑ — ขุททกนิกาย — ปฏิสัมภิทามรรค

จัดอยู่ในพระวินัยปิฎก — เล่มบทสังคายนาทางวินัย การปวารณา และข้อวินิจฉัยในโจทก์ สามัคคี และเรื่องละเอียดที่เกี่ยวกับการคุมความสงบของหมู่คณะสงฆ์

ภาค ๔ เล่ม ๘ — วินัยปิฎก — ปริวาร

ภาค ๓ — วินัยปิฎก (วิ.) — ปริวาร (วิ. ปริ.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละห้า (ปัญจกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับฉักกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๒ — อังคุตตรนิกาย — ปัญจก — ฉักกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — ปัญจกนิบาต (องฺ. ปญฺจก.)

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — ว่าด้วยความเกิดขึ้นแห่งธรรมทั้งหลายจากปัจจัย ในโครงข่ายปัจจัยหลายชั้นและปัจจัยยามุตสัมพันธ์

ภาค ๔ เล่ม ๔๐ — อภิธรรมปิฎก — ปัฏฐาน ภาค ๑

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระทีฆนิกาย — วรรคที่มีปาฏิกสูตรเป็นพระสูตรแรกในทีฆนิกายเล่มสุดท้ายของสามวรรค

ภาค ๔ เล่ม ๑๑ — ทีฆนิกาย — ปาฏิกวัคค์

ภาค ๓ — ทีฆนิกาย (ที.) — ปาฏิกวรรค (ที. ปา.)

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — จำแนกและนิยามประเภทของบุคคลตามธรรมะที่ประกอบหรือผลที่ถึงแล้ว (อยู่ในเล่มเดียวกับธาตุกถาในชุดความย่อเล่มนี้)

ภาค ๔ เล่ม ๓๖ — อภิธรรมปิฎก — ธาตุกถา และ ปุคคลปัญญัตติ

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — เรื่องเล่าเกี่ยวกับเปรตและผลแห่งกรรมในแดนเปรต ในรูปคาถาประกอบเรื่องสั้น

ภาค ๔ เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย — วิมานวัตถุ เปตวัตถุ เถรคาถา เถรีคาถา

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — เล่าพระประวัติของพระพุทธเจ้าในมุมพระคุณและการทรงแสดงธรรม เป็นบทกลอนต่อจากส่วนอปทานในเล่มเดียวกัน

ภาค ๔ เล่ม ๓๓ — ขุททกนิกาย — อปทาน ภาค ๒ — พุทธวังสะ จริยาปิฎก

จัดอยู่ในพระวินัยปิฎก — ว่าด้วยปาราชิก สังฆาทิเสส และข้อปกครองของภิกษุณีเป็นต้น ครบถ้วนตามลำดับขันธกของภิกษุณี

ภาค ๔ เล่ม ๓ — วินัยปิฎก — ภิกขุนีวิภังค์

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — คัมภีร์เชิงอรรถกถาขยายความครั้งใหญ่จากพระสูตรยาวในพระไตรปิฎกหลายเรื่อง

ภาค ๔ เล่ม ๒๙ — ขุททกนิกาย — มหานิทเทส

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระทีฆนิกาย — วรรคที่มีพระสูตรมีคำว่ามหาเป็นต้นเรื่องจำนวนมาก เช่น มหาปรินิพพานสูตร ในเล่มกลางของทีฆนิกายสามเล่ม

ภาค ๔ เล่ม ๑๐ — ทีฆนิกาย — มหาวัคค์

จัดอยู่ในพระวินัยปิฎก — ว่าด้วยขันธกใหญ่ของภิกษุ เช่น ปวารณา กฐิน จำพรรษา และเรื่องสำคัญของคณะสงฆ์

ภาค ๔ เล่ม ๔ — วินัยปิฎก — มหาวัคค์ ภาค ๑

ภาค ๓ — วินัยปิฎก (วิ.) — มหาวรรค (วิ. มหา.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระสังยุตตนิกาย — วรรคใหญ่ที่รวมพระสูตรหลายข้อหาที่ครอบคลุมแง่มุมสำคัญของการปฏิบัติและการบรรลุธรรม

ภาค ๔ เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย — มหาวารวรรค

ภาค ๓ — สังยุตตนิกาย (สํ.) — มหาวารวรรค (สํ. มหา.)

จัดอยู่ในพระวินัยปิฎก — ว่าด้วยสังฆาทิเสสและถุลลัจจัยของภิกษุเป็นต้น พร้อมวิธีแสดงออกและการปรับอาบัติ เป็นเล่มต้นของขันธกภิกษุ

ภาค ๔ เล่ม ๑ — วินัยปิฎก — มหาวิภังค์ ภาค ๑

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระมัชฌิมนิกาย — ชุดห้าสิบสูตรตอนกลางของมัชฌิมนิกาย ต่อจากมูลปัณณาสก์

ภาค ๔ เล่ม ๑๓ — มัชฌิมนิกาย — มัชฌิมปัณณาสก์

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระมัชฌิมนิกาย — ชุดห้าสิบสูตรตอนต้นของมัชฌิมนิกาย พระสูตรขนาดกลางที่เป็นรากฐานหลายเรื่อง

ภาค ๔ เล่ม ๑๒ — มัชฌิมนิกาย — มูลปัณณาสก์

ภาค ๓ — มัชฌิมนิกาย (ม.) — มูลปัณณาสก์ (ม. มู.)

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — จับคู่ธรรมแล้วถามตอบเป็นคู่ เพื่อให้เห็นความครอบคลุม ความไม่ปะปน และความแตกต่างอย่างละเอียด

ภาค ๔ เล่ม ๓๘ — อภิธรรมปิฎก — ยมก ภาค ๑

จัดอยู่ในพระอภิธรรมปิฎก — แยกวิเคราะห์ธรรมตามหมวด เช่น ขันธ์ อายตนะ โพธิปักขิยธรรม และความเกี่ยวพันระหว่างเจตสิก

ภาค ๔ เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก — วิภังค์ (แยกกลุ่มธรรมะ)

ภาค ๓ — อภิธรรมปิฎก (อภิ.) — วิภังค์ (อภิ. วิ.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — เรื่องเล่าเกี่ยวกับวิมานในสวรรค์ชั้นต่าง ๆ และผลบุญของผู้ที่เกิดขึ้นที่นั่น

ภาค ๔ เล่ม ๒๖ — ขุททกนิกาย — วิมานวัตถุ เปตวัตถุ เถรคาถา เถรีคาถา

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระสังยุตตนิกาย — วรรคแรกของสังยุตต์ รวมพระสูตรที่มีพระคาถาประกอบหลายเรื่องและหัวข้อพื้นฐาน

ภาค ๔ เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย — สคาถวรรค

ภาค ๓ — สังยุตตนิกาย (สํ.) — สคาถวรรค (สํ. ส.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระสังยุตตนิกาย — รวมพระสูตรที่เน้นอายตนะหกและความเกิดดับแห่งโลกและความทุกข์อย่างลึกซึ้ง

ภาค ๔ เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย — สฬายตนวรรค

ภาค ๓ — สังยุตตนิกาย (สํ.) — สฬายตนวรรค (สํ. สฬา.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละเจ็ด (สัตตกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับอัฏฐกและนวกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๓ — อังคุตตรนิกาย — สัตตก — อัฏฐก — นวกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — สัตตกนิบาต (องฺ. สตฺตก.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระทีฆนิกาย — วรรคแรกของทีฆนิกายสามเล่ม พระสูตรขนาดยาวจำนวนหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับศีลและขันธ์เป็นต้นเรื่อง

ภาค ๔ เล่ม ๙ — ทีฆนิกาย — สีลขันธวัคค์

ภาค ๓ — ทีฆนิกาย (ที.) — สีลขันธวรรค (ที. สี.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — พระสูตรสั้นในโครงสุภาษิต จัดเป็นข้อ ๆ ตามหมวดหมู่ เช่น ธรรมบทเป็นต้น ในเล่มเดียวกับขุททกปาฐะและหมวดเล็กอื่น

ภาค ๔ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย — ขุททกปาฐะ ธัมมปทคาถา อุทาน อิติวุตตกะ สุตตนิบาต

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — เล่าพระประวัติของเหล่าพระขีณาสพและพุทธบริวารในรูปคาถาประกอบเรื่อง มีหลายภาคในเล่มต่าง ๆ

ภาค ๔ เล่ม ๓๒ — ขุททกนิกาย — อปทาน ภาค ๑

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละแปด (อัฏฐกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับสัตตกและนวกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๓ — อังคุตตรนิกาย — สัตตก — อัฏฐก — นวกนิบาต

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — พระธรรมเทศนาสั้นที่ทรงตรัสแก่เหตุการณ์ใดโดยเฉพาะ พร้อมระบุที่มาว่าได้ยินมาอย่างไร

ภาค ๔ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย — ขุททกปาฐะ ธัมมปทคาถา อุทาน อิติวุตตกะ สุตตนิบาต

ภาค ๓ — ขุททกนิกาย (ขุ.) — อิติวุตตกะ (ขุ. อิติ.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระขุททกนิกาย — พระพุทธภาษิตสั้นที่ทรงเปล่งเมื่อมีความปลาบปลื้มหรือเหตุพิเศษ พร้อมเรื่องนิทานประกอบเล็กน้อย

ภาค ๔ เล่ม ๒๕ — ขุททกนิกาย — ขุททกปาฐะ ธัมมปทคาถา อุทาน อิติวุตตกะ สุตตนิบาต

ภาค ๓ — ขุททกนิกาย (ขุ.) — อุทาน (ขุ. อุ.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระมัชฌิมนิกาย — ชุดห้าสิบสูตรตอนปลายของมัชฌิมนิกาย มีหมวดพิเศษบางวรรคมีจำนวนสูตรไม่เท่ากัน

ภาค ๔ เล่ม ๑๔ — มัชฌิมนิกาย — อุปริปัณณาสก์

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละหนึ่ง (เอกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับทุกและติกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๐ — อังคุตตรนิกาย — เอก — ทุก — ติกนิบาต

ภาค ๓ — อังคุตตรนิกาย (องฺ.) — เอกนิบาต (องฺ. เอก.)

จัดอยู่ในพระสุตตันตปิฎก พระอังคุตตรนิกาย — รวมพระสูตรที่จัดตามธรรมะอย่างละสิบเอ็ด (เอกาทสกะ) อยู่ในเล่มเดียวกับทสกนิบาต

ภาค ๔ เล่ม ๒๔ — อังคุตตรนิกาย — ทสก — เอกาทสกนิบาต